redblogcells

Kung Maibabalik ko Lang

2006-06-09T14:25:00.000+08:00

Isang mabigat na kasalanan ang aking nagawa. Isang kasalanang walang kapatawaran! Di pa sapat ang death penalty para sa nagawa kong kasalanan. Nag uumapaw sa pagka guilty ang pakiramdam ko. Isa akong traydor. Walang kwentang tao. Daig ko pa ang nakapatay ng tao. DAHIL.. dahil.. hindi ako nakapag post kahapon dito sa blog ko. ISANG ARAW na walang post! Paano mo mapapatawad ang ganung karumaldumal na kasalanan?!?

Ngayon, kahit gawin ko pang sampu ang post ko today, wala na ring kwenta. Huli ng lahat. Hinding hindi ko na mababalik ang kahapon. HAAY.. sana makakita ako ng kotse katulad dun sa pelikulang 'Back to the Future' para makabalik ako sa 'kahapon'. IKAW, anong gagawin mo kung pinagbigyan kang bumalik sa kahapn? Isang araw lang ha.. hindi 2 days o 1 week.. as in yung the day before today. Ako maraming balak gawin bago bumalik sa kahapon:

Titingnan ko muna ang lumabas sa Lotto
Hahanapin ko yung vocalist ng Cueshe na long hair at hahagisan ko ng asido yung mukha
Titingnan ko yung lumabas sa karera
Kikidnapin ko sina Barbie, Kitchie, Kristine Hermosa, Heart Evangelista at Angel Locsin
Titingnan ko yung lumabas sa ending
AT HIGIT SA LAHAT, pagbalik ko sa kahapon.. gagawa ako ng post for that day

Nasira na ang record ng blog na 'to. Gusto ko na tuloy i-delete na lang lahat ng sinulat ko dito at kalimutan na lang na nag attempt pa ko na gumawa ng blog. PERO, well, ano ba naman ang isang post na nakaligtaan di ba? Besides, kaya naman ako di nakapagpost kasi nakatulog ako kahapon.. AS IN TULOG dito sa station ko. Nagising ako 3 minutes to go na SO obviously no chance na ako makapag post pa. Take note, humihilik pa daw ako kahapon sa sobrang sarap ng tulog ko.

Basta! Past is past sabi nga ni aling Paz, so I'll just start anew. SINUSUMPA ko na habang nandito ako sa Sutherland at libre ang email (hopefully hanggang June 12) magpo post ako EVERYDAY. Promise yan, ikaw ang witness.. okay? Pag di ko yan nagawa ikaw na din anng bahala magparusa sa'kin (kausap ko nito sarili ko so WAG MO NG PANGARAPING MAPAPARUSAHAN MO KO).

My Day

2006-06-05T14:12:00.000+08:00

Kailangan lang talaga mag post ngayon kaya ihahabol ko 'to!. Kasi sinumpa ko ito sa sarili ko na habang may internet access na libre sa office, iraraos ko ang blog na ito. Meron nga palang sudden changes sa blog ko. Di na "ultraelectromagneticblog' ang pangalan ng blog ko kasi kahapon I found out na meron na palang blog na may ganung pangalan. KAASAR. Saka isa pang bad news, baka i-block na daw ang access sa mga non-related sites sa internet namin. NOOOO!!!! Paano na ang blog ko? E sa office lang ako nakakapag-update ng blog.. tsk tsk.. bad news talaga. Pangatlong bad news, di pa pala ako pwede mag apply ng credit card sa Equitable (MAGSARA NA KAYO!) kasi minimum of 6 months daw ang gina-grant nila. SINO BA NAGPAUSO NG PATAKARAN NA YAN?? Dun naman kami kumukuha ng pera sa ATM namin, may duda pa ba sila na di ko sila kayang bayaran? Paguwi ko nga sasabihin ko kay papa ang lahat ng 'to at sigurado ko bukas na bukas din bibilhin ni papa ang branch ng Equitable na yan dito sa Buendia. Ano akala nila sa'kin POOR?? Na di ko kayang magbayad? Nagka credit card na kaya ako.. CITIBANK pa yun! Malaki interest dun..kaya ko ngang bayara yun pa! Hay nako.. di naman halatang bitterness ako no.. wehehe.. he..he..huhu..hu..hu.. (nauwi sa iyak, eh no..). Paano na ang pangarap kong mp3 player? SYET. Lumalayo na yata sa aking kamay ang pag-asa. SIGH..

Well, kung may bad news meron din namang good news. Okay na ulit kami ni Jac. Teka, di ko pala nasabi na nagkainitan na naman kami ni Jac kagabi sooo.. ayun. AH BASTA, ang importante okay na lahat. At manonood kami ng *ehem* ang PINAKA MALUPIT ns pelikula ng taon.. punong-puno ng SPECIAL EFFECTS at sobrang crically acclaimed. Walang iba kundi ang pelikulang (drum roll..) All About Love. Starring John Lloyd and Bea Alonzo at saka 2 pang pares na teebyboppers na wala akong pakelam kung sino sila. Nakuha ko na kasi yung premyo ko dahil dun sa ginawa kong QA/CSAT name for awards. Tumataginting na (drum roll) 300 pesos. Okay na din.. ilang pillows na din ba mabibili ko dun? Hehe..

Bukas off ko na so ang saya saya! Pinahiram pa ko ni Jen and Dan ng 5 DVD's. Movie marathon na ito! Tapos sa Friday may pizza pa ang team namin dahil sa attendance! Yahoo! Sarap pala ng walang lates, hehe, daming benefits (parang lucky me supreme yun ah). ANYWAYS, speaking of not being late, kanina FIRST TIME ko naranasan ang maghintay sa pagbukas ng LRT station (Tayuman station). TAMA ang nabasa mo, ganun ako kaaga kanina. Siguro nga paranoid na ko sa pagiging late kaya ganun na lang ang pagka aga ko lagi ngayon pumasok. Ikaw ba naman magkatrabaho ng tulad ng work ko e sisipagin ka din naman talaga pumasok di ba? Sabi nga ni Vern Veron "makatao at makamamamayang" trabaho ito. BOW-BOW-BOW (ala Vern)

Same Old Stuff

2006-06-04T13:38:00.000+08:00

Same old stuff. Got here (sa office) early, maaga din kami na-queue empty so wala na namang trabaho. ALLELUJAH! This is a Sunday anyway, so dapat lang talaga petiks. 1:55pm na ngayon sa clock and tulad ng dati I'm just browsing sa net. Kakagising ko lang din pala (oo, nakatulog ako sa station ko ng mga 20 minutes). I called Jac and she gave me a piece of her mind about sa mga hangarin naming bilhin. Meron syang suggestion na talaga namang humawi sa mga ulap ng bagabag sa aking isipan.. pwede daw kaming mag loan sa Chinatrust.

Yung dati naming officemate na si Emmy e nakapagloan daw dito ng 40 thousand. OPO, 40 thousand na tumtaginting. 2 years to pay pa ang loan na ito so talaga namang SULIT NA SULIT. Agad ko namang hinanap sa google ang mga detalye patungkol sa pagkuha ng loan. Pero ako ay nabigo. Walang specific na details about sa steps or requirements sa pagkuha ng loan. PERO may phone number. Agad akong tumawag, PERO parang cut yata ang telepono.. naisip ko baka kasi Linggo kaya wala talagang taong sasagot sa linya na yun. Sana nga ganun lang.

Kapag nagkaganon, bale tig-20 thou kami ni Jac. WOW. makakabili na'ko definitely ng mp3 player at kung kakasya pa.. PC. YES! Ito na nga ang hinihintay ko.. hehe. Bibili din ako ng maraming maraming bling bling.. maluluwag na jerseys at tuluyan ng magpapaka-hip hop. CHECK IT AOUT, DOUG!

Off ngayon ni Jac so mag isa ako uuwi at malamang dumaan na naman ako sa Tutuban. Maglaro ng arcade at tuluyan ng umuwi. Mag gameboy. Kumain. Konting nood ng TV and then matulog. Same old stuff.

A Day in the Life of an Online Vampire

2006-06-03T14:52:00.000+08:00

1:54pm sakto ngayon sa clock. Sobrang hirap ng araw na 'to so far.. gusto ko na yatang umayaw. AYOKO na. Di ako nag aral ng apat na taon para lang pagurin ng ganito. Mamaya nga pag uwi ko ang unang una kong gagawin ay gumawa ng complaint letter sa DOLE (Dept. of Labor) para mag reklamo sa napaka di makataong pagtrato sa amin dito. Paano ba naman, ang aga-aga ko dumating pagkatapos around 6:10am trabaho na agad! Okay lang sana yun eh, pero ang malupit.. after an hour and 30 minutes (exactly 7:30am) ABA! Ano 'to? WALA NA DAW TRABAHO.. so from that time hanggang ngayong nagta-type ako WALA AKONG GINAGAWA KUNDI MAG-BROWSE! Bad trip di ba? Nakakaasar! Laging walang ginagawa, eh napaka workaholic ko pa namang tao. Para akong nilalagnat kapag wala akong ginagawa. Bad trip..

ANYWAYS, dahil sobrang settled na ang lahat.. back to normal na ang love life, work life, financial life at bug's life ko.. I am very much happy today. Nakapagbrowse na rin ako kung saan saan looking for the perfect MP3. Digital Walker (Charlie) messaged me about him giving me a 20% discount sa Creative Neeon (5 gig) if I buy one. ASTIG! So that's another good news. We planned to get a new credit card din, naisip namin ni Jac na okay na Equitable na lang kasi yun din ATM ko eh. Kasi nga definitely I'd be needing a card to but the MP3. MY GOD! Bakit ba napaka panicky (paniki) ko sa MP3 na yan anyway?? Well, bakit ba eh sa music minded talaga ako eh.. wehehe..

Umuwi na rin pala yung mga pinsan ko sa Bulacan. So ang tahimik sa bahay. Nakakamiss din yung mga ugok na yun. Wala ng pumapansin sa PS2 at saka wala ng naghaharutan. Haaay.. pasukan na naman kasi. Another sad news is cancelled na naman practice namin (banda) kasi may sakit daw si Christian (drummer). Hmm.. maunawain naman akong tao so di ako nagagalit o ano pa man. Ano kaya sakit ni Christian? Baka sumabog ng tuluyan ang mala makopa nyang ilong. Di ako galit nyan ah.

Lastly, meron pala akong pinagkakalibangan ngayon sa office. Yun yung Monsters Game. Vampire ako dun. Isa syang online game oero libre lang. Battle thru text pero may level ups and items din. Cool enough. Nakaka addict din naman talaga. Nag apply ako sa Philmug Vampires Clan (Philmug is a site where I met Charlie). Sana ma approve na, mas okay kasi yung may allies. Curious? Here's the link to be one of us:

http://world2.monstersgame.co.uk/?ac=vid&vid=31035690

Another one na nadiskubre ko (najkuha ko din sa philmug.ph) eh yung 'dracula's riddle' game. Isang nakakabaliw na puzzle game na mala-Da Vinci Code ang dating. Kahit yata si Robert Langdon di kayang ma crack lahat ng puzzles dun. Awa ng Diyos at sa naguumapaw na talino na binigay Nya sa akin.. na stock na ko sa level 1. Isa talaga akong henyo. PERO bago mo ko pagtawanan, sige i-try mo:

http://www.draculasriddle.co.uk/

MP3 Mania

2006-06-02T11:36:00.000+08:00

Hmm.. off ko last Tuesday at Wednesday, teka, ano nga ba nangyari? Wala yata.. petiks mode sa bahay kasi nga walang pera. Pumunta kami ni Chito (pinsan ko) sa Bambang and, SM San Lazaro para mag canvass ng mp3 player. Di naman halatang hayok ako sa mp3 player no? Paano naman kasi yung order namin ni Hennesy na iPod photo (20 gig) di na raw available.. ilang araw na wala pa ring stock. So I decided na maghanap na lang at ayun nga at natagpuan ko na lang ang sarili kong naglalakad ng walang humpay sa init ng araw with Chito.. walang pera.. kasi nga DELAYED ang %$@*&! sahod na yan.

Well, ok na yun. Tanggap ko na na malamang bukas pa talaga ako makakapagwithdraw. Si Chito nakabili na ng mp3 player! 256 mb yata. Okay na din, kaya lang walang tatak.. 2.5k presyo. Pero may warranty naman eh, so okay lang. Ako naghahanap pa din. Lalo na ngayon, hanap pa din ako ng hanap sa net ng reasonable na mp3 player (ginagawa ko kasi tong post na 'to Thursday na). Kaya nga ngayong last hour na lang ako nakapag type sa blog na 'to eh (kaka-google at pag hahanap sa kung saan-saang forum about gadgets).

Tinawagan ko na din yung Digital Walker na nagbebenta nga nung 20 gig iPod (which I realized na sobrang laki ng memory for me). 20 gig is for 5,000 songs! Grabe no? Ako na ang totoong 'walk man' nun.. ang lumalakad na radio station sa dami ng kanta sa player ko pag nagkataon. So I thought okay na sakin yung mga 5 gig lang. And then Creative Neeon enters the picture. Kaya lang 12k ang offer, parang medyo mahal pa din eh. Pero as of now yung ang target ko.. 6 mos. to pay naman eh.. kaya 2k per month. Hmm.. malamang mas pressured ako nun na wag masisante.. hehe.

So I called Citibank para mag inquire about reactivation ng credit card. Opo, meron akong credit card pero walang dalawang isip ko itong pinaputol after ko mabayaran (ng isang buong taon) ang aking ever beloved PS2. Ayoko ng isipin kung magkano nagastos ko sa unit na yun pero isa lang masasabi ko.. DI NA KO MAHUHULOG ULIT SA GANITONG PATIBONG. So, I'll check muna lahat ng loop holes bago ako mag dive in sa transaction na'to. SYET, nakita ko na expiration date ng card ko is May,2006. No chance. Kaya di na ko nag-antay ng customer service rep ng Citibank sa linya ng telepono.. bumalik na lang ako ng matahimik sa aking station, nakayuko at malungkot. Oops! Muntikan ko na makalimutan..... luhaan.

This is SUCH a wonderful day (Thursday/10 min. before going home). Balik na naman tayo sa race track! BATI NA KAMI NI JAC. Enough said.. kasi may credit card sya eh.. hiramin ko muna.. JOKE! Happy ako na okay na ulit kami, mamaya nga sabay kami uwi ulit. Magkikita kami sa CEU kasi daw nahihiya syang papuntahin ako sa Peoplesupport.. why? Kasi nung isang araw daw naiyak sya sa office dahil sakin so ayun, ayaw nya makantsawan.. FINE. Basta ang mahalaga okay na kami. Come to think of it. SWERTE pa din ako. Hehehe.. susunduin pala ni Jac brother bear nya ngayon at dun muna magi-istay sa dorm nya. Sigh.. hanggang kailan kaya yun? Sana wala namang dalhing problema si Charles (utol ni Jac).. WELL, confident ako kasi girlfriend ko rin yata si Lady Luck!

Well, ngayon (Friday)11:20am na sa office. HINDI ako late at nangangarap pa rin magkaron ng mp3 player na malaki ang capacity. Okay na sa'kin siguro kahit 2 gig. Marami na ring kanta yun. I realized malaki pa rin pala yung 5 gig. ARRGHH!! Sakit na ng ulo ko kakaisip! Sana makabili na ko, the sooner the better. Nga pala I won the QA-Award-Naming competition! Kahit corny ng entry ko yun pa din yung napili.. (The Chosen Ones) Chaka!!! Pero walang uubra kay Lady Luck talaga, you're the best! So meron kaming GC sa Ayala cinema ni Jac.. sa Monday ibibigay.. yes!

I Survived

2006-06-01T14:21:00.000+08:00

WELL.. WELL..WELL.. Look what we have here? Well, yung title ng previous post ko is 'Final Post?' and guess what happened? Off ako ng dalawang araw and ngayon.. YOU GUESSED IT RIGHT! (or wrong) Andito pa rin ako sa office at malayang nagba-browse!!! BWAHAHAHAHA! (lighnting sound effects). Sabi na nga ba malakas pa rin ako sa 'Kanya' eh.. kasi kung hindi nasa bahay sana ako gayon at nanood ng Bulagaan.. luhaan. Ayun, di ba ang saya? Nung sabihin ng supervisor ko na abswelto na ko sa kaso parang narinig ko ang mga anghel na nagkantahan mula sa langit.. si John Lennon naggigitara sa heaven with George Harrison.. wow.. heaven. Basta wag na lang daw ako male-late ulit hanggang July 5 yata.. yakang-yaka yan (GULP).

Remember yung araw na puro kamalasan ang inabot ko? Well, kinabukasan naman nun, I can say Lady Luck smiled upon me ulit kasi good things started happening.

First, syempre ang pinakamahalaga sa lahat.. DI AKO NASISANTE! Yahoo!
That day, sobrang aga ko.. mga 40 minutes early ako
Tapos sabi pa sa'kin ni Ron off ko na daw kinabukasan (Tue-Wed) so I don't have to worry about baon bukas
I had a descent lunch today. Di na puros kape
Yung officemate ko informed me about this sale sa Virramall (tama ba spelling?). Sobrang murang iPod!
In line sa off ko.. sahod na sa Wednesday! (Na palpak kasi delayed ang sahod.. pero oks lang, it's the thought that counts)
LASTLY.. okay na kami ni Jac, YES!!!

(Cartwheel, tumbling sabay split.. YEAH!)

(naka-print sa t-shirt ko ngayon is 'I SURVIVED' na bigay ni Lizeth.. sa bagay, parang naka-survive naman talaga ako sa mala-Extra Challenge na pinagdaanan ko di ba?)

Final Post?

2006-05-29T11:12:00.000+08:00

Kakatapos ko lang mag-luch with Dan and Heni. Kanina pa ko wala sa sarili. Parang floating habang naglalakad. Ang aga ko sa office kanina! 5:22am nandito na'ko. Kabado eh no.. well, ikaw ba naman kausapin ng supervisor mo na wala na sa kamay nya ang fate mo sa office. Kakabahan ka rin di ba? Well, usually THE HELL I CARE lang ang sagot ko sa ganyan pero I guess not this time. I love this job. SYET talaga, basta ayoko mawala dito. Kaya lang bakit nga ba di ko maiwasang ma-late naman amputcha..

Yesterday was the worst day of my life. OA pakinggan pero sobrang series of unfortunate events talaga. Mula umaga hanggang gabi. Napapagod na rin naman akong magreklamo kasi nakayanan ko naman eh, as a proof, 'eto pa naman ako nakapasok ng matiwasay sa office. Still smiling (somehow). Very much alive and kicking. What happened yesterday? Nabanggit ko na sa previous post ko yung iba pero para sa mga tinatamad, here's the list:

I'm broke. Akala ko kasi off ko naMon-Tue off ko di pala.. I must survive the day with 100 pesos (nakuha ko pang bumili ng 2 kwek-kwek na malaki sa Buendia nyan). Yun na highlight ng araw ko.
I'm late. A minute late. Still late just the same. Di lang ordinaryong late ' coz that was the late AFTER I was given a final warning (na same as written warning din). Probi pa kasi ako eh. So needless to say.. I'm in deep shit..
My zip got busted. Sobrang hassle! Every now and then yuko ako ng yuko.. knowing that I still have a long day ahead of me.. MEN, that really sucked! (bakit ba ang konyo ko ngayon? NEVERMIND)
Sobrang tipid na nga ako (every cent counts) nahulugan pa ko ng 5 piso habang nakasakay sa jeep papuntang Quiapo na dadaan DAW ng Mendiola, pero hindi pala.. so I need to walk from Isetann hanggang Mendiola (for our band rehhearsal.. hingal)
Pagdating ng Jamtraxx (name nung band studio).. SYET. Wala daw tao sabi nung guard. E nasaan na si Cid? Cid texted me na nasa Mendiola na daw sya as early as 10am (nasa office pa ko when I received the message). Na lowbatt ako nun eh. Ayaw naman gumana nung charger na pinadala ko kay Heni. Useless din.. so communication black out. SYETE..
I'm beginning to believe this is definitely NOT my day. Tawag ulit ako kay Edward (twice na so 10 pesos din ang nagastos ko dun). Nandun na raw si Christian sa kanila. Told him the update. He called Cid sa cell. Sabi ko tuloy pa din ang practice elsewhere.. sa Dandan na lang. Closer sa bahay namin. Bahala na. Basta we need to meet. Sayang assembly ko eh..
I went home. 1.50 pera ko sa bulsa. Sa jeep I convinced myself na di ako papatalo sa kamalasan na yan. Optimistism! Sigh.. yeah right.. at guess what. Walang tao dun sa Klinks studio sa Dandan. So andun kaming apat (with Cid's friends) ng walang nangyari. Saya. Lasing pa 'tong Cid na'to.. well.. atleast natawa ako dahil sa kanya. Consolation prize.

That was it. Pinagusapan na lang namin na Saturday na lang ulit kami meet. I still remember 'tong si Cid shouting habang may prusisyon ng Sto. Nino. "Walang Diyos!!.. Sumasamba kayo sa aparador!". Ogag talaga, bangenge na kasi eh. Ayun. Uwian na ulit. Sabi ko sa sarili ko sana bukas medyo gumanda naman ang mga pangyayari..

Which brings us back TODAY. Right now. After lunch. Exactly 11:38am sa may station ko. Kabado. Kasi Kinausap na ni Ron si Paul about sa status ko. Si Paul nga pala yung Operations Manager ng eBay. So tension is in the air. Kakausapin kaya ako? Pero I overheard na parang si Ron na lang din daw ang kakausap sa'kin eh.. may CSAT training pa naman ako mamayang 12pm. ANXIETY! Di bale off ko naman na bukas (nice one, Lady Luck).

(Tahimik)

Ron: Uy! May dumaan na angel!

Paul: ..the ANGEL OF DEATH. (subliminal meaning?!? I'll know later)

Epilogue

2006-05-28T14:26:00.000+08:00

It's 2:24pm.. ngayon lang ulit ako nag-post. Several reasons. Una, queuing kami. Totoo ngang may himala dahil, after pa ng last break kami nawalan ng emails. Grabe. Posible din palang mangyari yun. Pero okay lang, paminsan minsan lang naman eh. Saka another update, magiging Tue - Wed na off ko starting June. Sabay kami ng henyo kong ka-opisina na si Vern Veron. Malupit yan!

Another thing, may problema pa ko.. nasira yung zipper ko after lunch.. SYET talaga. Buti na lang 'tong gray kong pants di obvious pagsira nag zipper. Naghanap na ko ng perdible pero walang available kahit saan. LECHENG Makati 'to perdible lang wala pa. May practice pa naman kami ng mga kabanda ko mamaya after work. Nga pala, sagot muna ko ni Cid sa gastos kasi nga bankrupt ako eh.. 40 pesos lang pero ko ngayon. Hiningi ko kay nanay 1oo pesos na baon kanina. Di ako nag-lunch at dinaan na lang sa kape ang buong shift ko. Opo, kape kahit di ako pala-kapeng tao (may cream namang kasama eh). Gusto ko na ngang sumulat sa Maalaala mo Kaya kasi siguradong panalo sa drama ang araw ko ngayon.

Isa pa! Late ako ng 1 second kanina. ONE SECOND na tumataginting. Pinaasa pa ko di ba? Sana na late na lang ako ng 15 o kaya 20 minutes, pero ONE SECOND?! Lakas mang asar! Nakasabay ko pa si Heni sa LRT, nagpagasolina pa yung @#(*!*& driver ng jeep papuntang office kaya natagalan kami.. tapos pag dating dito sa 21st floor.. si Heni, UMABOT! 6:00am sakto! E ako.. ONE SECOND LATE.. AARRGGHHH!!! Kung ano gagawin ni Sup Ron sa kin bahala na.. pero alam ko na may swerte pa naman ako.. sana.. SANA!

LASTLY, kaya ang lamya ko magsulat ng post dahil.. break pa rin kami ni Jac. Kahapon akala ko okay okay na kasi we started exchanging emails sa outlook ulit. So okay. Pag uwi ko I tried calling sa dorm nya.. not accessible yung phone so nanood muna ako ng VCD na pinahiram sakin ni Monie (officemate ko). Well, medyo dragging ang story nung 'In the Name of the Father' pero ok na din. Mataas lang siguro expectation ko kasi sobra ibida ni Monie na maganda yung movie eh. ANYWAYS, after manood nag dinner naman kami.

So nakatawag lang ulit ako sa dorm mga around 8:30pm na. Alam ko na bati na kami ni Jac pero I know na di pa din stable eh, kumbaga gusto sana patayuin muna yung epoxy para mas matibay yung dikit.. pangit yata ng napili kong metaphor. Ah basta! I just intended to call para i check kung nakauwi na ba sya (since ny that time ang lakas ng ulan sa labas). So I called. Ate (secretary sa dorm) answered the phone. I asked kung nadun na si Jac, andun na daw AT automatic yun na when I call alam na nyang kakausapin ko si Jac. So kailangan ko syang pigilan. Bago pa nya tawagin si Jac, I told ate na I just called to check if she's at home.. pero ate insisted na we should talk. Alam kasi ni ate ang mga bangayan namin sa phone.. I know, andun lang kaya sya sa desk nya pag nag aaway kami ni Jac sa phone. I understand gusto lang nyang magkabati kami so.. I agreed to talk to Jac. Bahala na.

The outcome? It's sour.. 'nuff said.

It seems 'angel of death' lurks around the corner. Kaya kaya sya ni Lady Luck this time? Let the final battle begin.

Kung sa Bagay

2006-05-27T14:52:00.000+08:00

Fresh from 2 straight day off's kaya may jetlag pa.. yan ang pakiramdam ko ngayon. 9am pa lang wala ng ginagawa sa office pero ngayon lang ako sinipag mag-post dito sa blog ko. Medyo malungkot kasi ako ngayon.. okay fine, malungkot talaga ako ngayon kasi, well, di ako sanay mag confess pero.. THIS IS MY BLOG, I'm supposed to be honest here. Kaya nga journal di ba? (Sigh..) Okay.. we broke up kahapon ni Jac.. 'nuff said. Kaya I don't feel like writing or doing anything today.

Hiniram ko 'yung iPod ni Heni at nag sound trip latter part of the shift. It helped. Kasi I finally realized ano pwede kong gawin. Something I do best. Yup, I wrote a song. I have this tune sa isip ko for sometime now and I guess it's about time to put life into it.. put some words to the melody. Create life. Sigh.. another thing, I have exactly 30 pesos and 50 cents right now sa bulsa ko, and it really sucked to know na I still have 3 days to go bago mag payday.. SYET, kailangan ko na naman maging parasite boy sa bahay.. bad trip. Akala ko kasi mag cha change shift na kami by Monday. Mon-Tue pinili ko kasing off para iwas gastos (sneaky) pero wa epek din pala. Anyway,why am I broke? Ask King.. and her majesty.. (sigh) nonsense.

Anyway, here's the song.

Kung sa Bagay

nakatanghod na naman sa di kalayuan
naghahanap naghihintay aking hirang
gusto kang bumalik ngunit paano kaya?

parang patak ng ulan sa init ng araw
nawawala lumalayo ang 'yong ulap
ngayon ay luhaan 'pagkat malayo ka na

wala ka na..

kung sa bagay ang buhay
marami kang pamimilian
kung saan man patungo
narito sa ating kamay

kaya't hanggang may ngayon isipin mo ang bukas

nasa isip ko pa masasayang panahon
unti unting bumabalik ang kahapon
kung kaya lang ikahon ay itatago ko pa

para 'wag mawala..

kung sa bagay ang hirap
ipunin ang mga pangarap
pagkatapos lumuha
mawawala ng parang bula

kasabay ng ulan ako'y nanghihinayang
sa dating tayong nawala't masaya

kung sa bagay hindi ko na mapipigilan
ang pagbuhos ng ulan, kalungkutan

at kahit na'san ka man sana ay malaman
walang ibang inaasam aking hirang
kundi ang panahong muling makita kita

makasama ka..

The Da Vinci Could...

2006-05-24T11:05:00.000+08:00

Just watched Da Vinci Code kahapon. It was great! Madami kasing pelikula ang puro hype lang pero wala namang kwenta, pero ito iba talaga. Book based pero well-executed. I give it 5 tickets.

Like Harry Potter and Lord of the Rings trilogy (novels), mahirap para sa isang director i-execute ang isang novel based movie. Kailangan mo talagang mag omit at magdagdag ng konteng eksena. Parang pagpapagupit lang yan eh, pag sumobra o kapos sa trim.. ang CHAKA(sa parlor kasi ang venue) na ng gupit. At pag sinabi sa librong "..isang napakalaking dragon na may apat na mata ang biglang tumambad sa harap mo.." dapat mo talagang ipakita sa tao yung dragon na dine describe.. di pwede yung anino lang ng dragon ipapakita mo. Visual kasi sa movies.

Mabalik tayo sa Da Vinci. Di ko nabasa yung book, at di ko rin kilala si Dan Brown. Medyo na orient lang ako ni Jac about sa Da Vinci Code dahil nabasa na nya yun. Ganun din sa Harry Potter (Goblet of Fire), pinapanood namin pero sya alam na nya mangyayari. Okay lang sakin yun, wag lang nyang sasabihin every scene kung ano mangyayari dahil baka gamitan ko sya ng "Angardium Lavioza" spell. Anyways, ang galing ng Da Vinci, magaling ang mga puzzles, yung mga twists at yung plot. Original yung story line, at may I say.. VERY BOLD. Nope, walang pumping scene dito at lalong walang bold na hubaran. Yung BOLD na sinasabi ko meaning MATAPANG. Matapang kasi simbahan ang kalaban ng film na 'to. Kung gusto mo ng ibang klaseng BOLD manood ka ng movies na gawa ng Seiko films, wag ng Paramount Pictures.

Personally, di naman na shaken (in tagalog nauga.. di yan lasing version ng sa'kin) ang faith ko kay God, kasi di naman talaga ako mala-OPUS DEI eh, siguro tamang christian lang ako. Not typical, pero believer. Pero na ooa-yan (over acting) pa rin ako sa Manila, bakit kailangan pang i ban ang Da Vinci.. nasa manonood pa rin naman ang decision eventually eh, di naman 'to 'demonic' o something na aalisin ang fate mo sa God, it could go the other way pa nga.. it could strengthen your fate even. Pero sa ginawa nila, syempre, lalong na curious tuloy ang mga taong manood SO i can say nag back fire sa kanila ang ginawa nilang so called 'preventive measure'. Bakit nga ba kailangan pang i-banned? Sinasabi kasi sa film (at sa book) na si Jesus ay may asawa (Mary Magdalene), nagkaanak at hanggang ngayon eh buhay pa rin ang lineage nya. As in may kalahi pa din si Jesus ngayon! SYET! Ibig sabihin pwedeng nasa pali-paligid lang natin ang grand grand grand daughters and grandsons ni Jesus? Now everything makes sense...

Kaya pala nung isang araw may nakita akong lalake na lumalakad ng naka paa sa Manila bay
Kaya pala yung may ari ng Tokyo Tokyo di nauubusan ng kanin sa kahit saang venue nila
Kaya pala nakakalutang sa hangin si David Blaine
Kaya pala nung may baha sa street namin dumaan lang yung magbobote.. humati na yung tubig-baha
Kaya pala long hair lagi si Steven Seagal

Konti pa lang yan na nagkaron ng sense after ko mapanood ang Da Vinci Code. Well, it doesn't matter. For all we know baka nga fiction lang lahat ng pinagsusulat ni Dan Brown. Na habang ang buong mundo e nagkakagulo na about sa controversy ng libro nya, sya naman e nakangisi lang sa isang tabi at umiiling-iling while saying "..what a bunch of uto-uto's..". Minsan nga pagnapapanood ko si Dan Brown na iniinterview sa TV, parang naiisip ko na siguro nauutot na 'to kakapigil sa tawa nya. Kasi nga baka WALA lang talaga ang Da Vinci Code. Imagination lang. Fiction. Walang pinag iba sa Harry Potter. Walang Hogwarts. Walang Holy Grail. Walang Quidditch. Walang Knights of the Templar. Walang Hagrid. At si Robert Langdon (Tom Hanks) eh walang pinag iba kay Forrest Gump.

PERO, paano kung totoo ang lahat? Na matagal nang may itinatago sa atin ang simbahan? Paano kung ang pagsulat ng Da Vinci Code ay talagang purposely para mamulat ang mga katoliko? Mababago ba ang buhay mo? Ano'ng mga pagbabago mangyayari sa'yo? Hay nako.. life indeed is full of surprises.

"Life is like a box of chocolate, you just don't know what you're gonna get.." - Robert Langdon, este, Forrest Gump

Gloomy Kind of Love

2006-05-23T13:39:00.000+08:00

Isang oras at kalahati na lang, uwian na naman. Natatanaw ko sa bintana mula dito sa office yung dilim ng langit sa labas. Nasa 21st floor pa naman kami. Grabe. Ang dilim. Malakas yata ang palapit na ulan. Manonood pa naman kami ng Da Vinci Code.. at wala kaming payong. Pero, kahit ganun, happy pa din ako.. kasi I really love it when it rains. Pag makulimlim ang langit, I feel very relaxed and somewhat calm. Bakit nga kaya?

Mula pa nung bata ako I always enjoy it when it rains, kahit bagyo pa! Well, siguro depende, ayoko kasi abutan ng bagyo sa labas ng bahay, pag nasa house lang ako.. solb na solb yun! Naaalala ko pa yung mga times nung elementary pa ko, pag may bagyo nakaabang na agad kami sa radyo para i announce na walang pasok. At pagkasabi ni Noli De Castro ng "..suspendido po ang klase sa elementarya..". Sisigaw na ko sa saya, kasi laging pang umaga sked ko nun kaya balik agad ako sa kama at itutuloy ang tulog ko habang pinaghehele ng ulan. Sarap! Pero nung high school at college mas mahigpit and DECS sa pagsuspend kaya pag natsambahan na wala pa ring pasok ALL LEVEL (yun ang keyword eh).. AYOS! Sarap manood ng TV 6:00 ng umaga, umuulan sa labas habang nag aagahan.. tsalap..

Tapos natatandaan ko pa yung mga times na pag umuulan.. ang sarap mag movie marathon! Dark ang room, TV lang ang bukas, parang moviehouse ang lamig.. SYET! Perfect! Saka yun din ang perfect time mag Playstation (wala pa kong PS2 nun).. malupit laruin nun yung mga survival horror games! Resident Evil, Silent Hill.. panalo! Nung nagka PS2 naman ako, yung mga RPG's ang the best! Final Fantasy series..Tekken with my cousins and brothers. Asaran, tawanan.. ang saya! Like ngayon, nasa bahay ang mga pinsan ko, ang sarap maglaro lalo na pag madami kami.. bakasyon kasi nung mga yun kaya nasa amin muna. Kaya mamaya after manood ng sine, I'll rush home.. well, atleast that's my plan.. mahirap na ma late ulet. Umuulan pa naman.. my, my..

Kung ano relasyon ko sa ulan kami lang siguro ang makakintindi talaga. Laging kapag umuulan something within me is happy. I always find myself at my best at everything. Ang bilis gumana ng utak ko, lalo na sa pagsusulat ng poems at kanta. Lagi akong naggigitara pag umuulan. Minsan nasa bintana lang ako nakapwesto. Yun nga lang ang mga kanta na nagagawa ko madalas e gloomy din. Parang yung weather. Siguro dahil gloomy din akong klase ng tao. Yung pagpatak minsan ng ulan parang may beat sa tenga ko, parang nakikipag jamming sa paggigitara ko. At dahil walang tao sa daan pag umuulan, pwede akong kumanta to my heart's content sa may bintana namin. Walang sisigaw ng "HOY MAGPATULOG KA NAMAN!" dahil mas maingay ang patak ng ulan sa labas.. di pala patak.. BUHOS. Again, there's the rain to cover my back. Ngayon alam nyo na kung bakit minsan mas malakas ang ulan than usual.. yun yung mga times na kumakanta ako.

SYET. Ang lakas na ng ulan sa labas. Kahit na may lakad ako mamaya, oks lang, we'll get by I know. Kasama ko nga palang manood girlfriend ko, si Heart Evangelista (PLAK!-sampal) ok..ok.. si Jac. Di ako bading, babae si Jac.. talagang yun ang name ng girlfiend ko, short for Jaclyn. Buti pa sya off nya bukas kaya walang problema.. ako meron pa.. last day ko nga lang.. hehe.. sana wag ako ma late, kasi alam naman nating lahat na mas masarap matulog pag umuulan. Sabi nga ni Ely sa Kamasupra "..masarap matulog, lalung lalo na pag umuulan.." O diba? Saka sabi ni John Lennon nung nasa Beatles pa sya (sa song na Rain) "..when the rain comes down, I don't mind..", kitams, pati si idol John Lennon gusto sa ulan. Naglalaro din kaya sya sa kanal? OY! Mahilig ako sa ulan pero ayoko magpa ulan AT LALONG di ako nagsu swimming sa kanal. Tampisaw lang.

Sana nga lagi na lang gloomy ang panahon. Ayoko kasi yung mainit na season. Wala kaming aircon sa bahay eh, saka sanay ako sa klima dun sa pinanggalingan kong bansa.. sa Switzerland, nag aadjust pa nga lang ako sa Pilipinas eh. Anyway, yung perfect season naman sakin e yung gloomy lang palage, makulimlim ng konte.. walang ulan.. ayoko naman maulit yung pag ulan ng 40 days at 40 nights dahil di rin ako marunong lumangoy. At di ako si Noah na kayang gumawa ng ark.. kahit nga salbabida di ako makakagawa e ark pa.

Kita mo nga naman, less than an hour na lang and I'm outta here! Time flies when you're having fun.. umuulan pa ba sa labas kaya tuloy tuloy ako magsulat? Hmm.. teka, tumila na yata, ayan na.. tinatamad na ko.. ano pa ba pwede isulat? Uhm.. yung ano.. wala na, wala ng ulan eh.. ayan, wala na rin ako sa mood magsulat *pout* (arte!).

"When it rains, it cleanses the world.." - I dreamt about this line dati. Malinaw sa isip ko yang linyang yan til now and it's stuck in my mind. I guess, for a reason.. and I guess it makes sense.. aren't they?

Not so Jolly sa Jollibee

2006-05-23T11:17:00.000+08:00

Kakatapos ko pa lang mag lunch. Siguro mga 20 minutes pa lang tapos na agad ako kumain. Sa Jollibee ulit ako kumain. Alone. Mushroom and cheese plus regular fries at sprite, SOLB! Narealize ko lang na napapadalas na yata talaga kain ko sa Jollibee. No offense sa bubuyog ah, pero medyo naaalarma na ko eh.

Kasi naman sabi nga ng ka opisina kong pinsan si Einstein sa talino, ang pagkain daw sa Jollibee o sa kahit ano pang fastfood chain e sobrang nakakasama sa health. SYET! Dun na ko nag alala. Paano na ang malusog kong pangangatawan? Yung biceps ko na pwede maglambitin ang dose katao? Ang abs ko na parang pandesal nung araw (kasi yung pandesal ngayon ang liliit amputcha..)? Natatakot akong mawala ang wala naman ako.

Pero bakit nga ba nakakasama sa kalusugan ang yumburger? Sama mo na rin ang fries? E tinapay din naman ang burger di ba? May patty nga lang.. saka yung fries, PATATAS yun ah.. ginawa lang 'french' kinontra na naman ng mga masyadong maka-pinoy. Pustahan tayo pag tinawag na Philippine fries yun, wala ng kokontra. Yung yumburger, wala naman pinag iba sa tinapay na pinalamanan mo ng karne.. o corned beef. Ganun na lang ba kadelikado ang preservatives ng burger? May witness na ba sa tinatawag nilang 'preservatives' na ito? May actual na bang tao sa Jollibee o Mcdo na nagreklamo habang kumakain at nagsabing "..Oy! Ang daming preservatives nito ah, ayan oh.. walo.. WALONG preservatives! Gusto mo ba kong patayin?". Saka ilang crew na rin ng Jollibee ang mukha namang masasaya.. at laging naka smile. Mukha namang di sakitin. E yung mga nagtitinda nga sa Divisoria ng gulay, sila pa yung mga payat.. e gulay yun ah! Masustansya supposedly kesa burger patty.. labo talaga.

Pero sa softdrinks, siguro aaminin kong di ko ito madedepensahan. Kasi ako mismo medyo nararamdaman na ang side effects nito. Acidic na kasi ako eh. Minsan sumasakit tyan ko, actually parang yung stomach mismo, tapos mahapdi. Parang may Edsa dos sa bituka ko. Ang gulo saka bayolente talaga. E pano kasi, di naman ako pala inom ng kape saka ng iced tea. Nahilig pa ko sa rootbeer. Patay na talaga. Try ko na nga paunti unti umiwas sa softdrinks.. sa totoo lang kasi, di naman SOFT ang softdrinks. HARD ito sa tyan. Bakit kasi walang vending machine ng Yakult saka taho.. para atleast may option ako. Belly good sana kung ganun..

So Far, So Good

2006-05-23T09:57:00.000+08:00

Wala pang 10:00am petiks mode na ulit sa opisina. Kaya naman masaya ako kasi madami akong dapat gawin ngayon. Konti na nga lang makukumbinse ko na ang sarili ko na pumapasok ako dito di para mag trabaho, kundi para mag internet. Gumawa ng blog posts at mag update ng friendster. At isa pa, konti pa feeling ko sa Netopia na talaga ako nagtatrabaho.

Marami kasing exciting na happenings today. Like, mamaya mapapanood ko na rin ang pinaka kontrobersyal na pelikula ng taon! Tinalo pa ang Tataynik ni Dolphy sa publicity, walang sinabi ang Halimaw sa Banga ni Matet sa suspense at sobrang tinaob ang Tik Tak Toys My Kulukutoys ni Babalu sa ganda.. ito ang Da Vinci Code. Opo, yung sobrang sumikat na libro ni Dan Brown ay ginawang pelikula. As if naman may tao pang di nakakaalam nito di ba? Sa sobrang hype nga e pina banned pa 'to sa buong Metro Manila, kaya sa halip na may option akong manood sa Isetann Recto o Tutuban Mall.. mapipilitan akong maglakbay sa Makati. No problem naman kasi dito naman ako nagwo work.. I just feel bad sa mga tindera't tindero ng gulay, prutas at ng kung anu ano pa sa Divisoria, kasi mamamasahe pa sila papuntang Makati makapanood lang. Unfair.

Tapos, kaninang madaling araw, di ako nagising sa alarm ng cellphone ko.. kundi sa komosyon sa bahay. Lalim nun ah, commotion yun in english. Medyo nagkakagulo sila kasi manganganak na yata si MJ (misis ng kapatid ko). Finally. Ang tagal ko rin kasing inantay yun, kasi gusto ko na magka pamangkin. First time lang kasi sa aming magkakapatid magkaka baby. Exciting di ba? Pagbaba ko nga nakita ko pa si MJ pero.. wala.. sisiw.. parang di manganganak.. naka smile pa nga eh, di lang siguro yun ang ineexpect ko sa MANGANGANAK na. Inaantay ko na nga lang tumambling sya o mag jumping jack sa harap ko para tuluyan ko ng kalimutang masakit ang manganak. Pero di nya yun ginawa so after mag CR bumalik na lang ako sa room at natulog.

Isa pa! Nakilala ko ang isa pang MJ.. pero Mary Jane ang name nya. Yung sa utol ko, Mary June. Anyway, itong si Mary Jane, nakausap ko nung isang araw sa phone at ako ay namulat sa hubad na katotohanan na.. isa pa lang syang avid eheads fanatic AS IN. Natutuwa ako sa mga stories nya about sa eheads, collections nya, about Ely and Pupil. At eto ang good news, yung kapatid nya pala e producer ng bands.. they can schedule bands sa isang bar o gig. Naisip ko agad na sa dami ng compositions ng banda namin, I'm sure pwede kami dun (lakas ng confidence at tibay ng mukha lang yan). Saka sya mismo close sa kung kani kaninong tao. Kumbaga sa druglord, marami talaga syang connections.. come to think of it, college pa lang sya ganun na sya ka expose sa scene.. nanliit tuloy ako.. mga 3 inches. At alam nyo ba yung kanta ng eheads na Balikbayan Box? Merong linya sa song na yun na.. "..Walang maintindihan.. Dumating sa Allen, Haro, Maida, at Levan..", yung Levan dun tropa ni MJ. As in walang ka effort effort.. maybe you're wondering.. BIG DEAL? Kasi naman I'm also a die hard eraserheads fan, utang ko sa kanila ang talent ko.. inspiration ko songs nila.. kaya walang pakelamanan. Besides, blog ko to ah, di naman kita pinwersang magbasa di ba?! (PLAK! - sampal) Whew, thanks I needed that.

Stratuspeer

2006-05-22T13:16:00.000+08:00

'Yan ang name ng banda namin. Classic yan kasi 1992 pa lang buo na kami. High school kids na kesyo marunong tumugtog ng gitara at pumalo ng drums bumuo na ng banda. Well, that's basically the start pero I must admit I'm a bit impressed sa evolution namin.

Never mind the name, alam ko medyo di kasing lupet ng 'Guns n' Roses', di kasing kulit ng 'Parokya ni Edgar', di kasing bakla ng 'Cueshe' ang pangalan namin na Stratuspeer. Ako kasi nag isip ng name na yan. After ng masusing pag aaral at panananaliksik sa Alemanya ng 5 taon, 'yan ang naisip kong pangalan. SYET, naiisip ko tuloy pag ininterview na kami sa isang noontime show.. sa ASAP!:

Piolo Pascual: ..So bakit naman stratuspeer ang pangalan ng banda n'yo? (sabay aakbay sa'kin na parang close kami ni Piolo)
Ronel: (ngiting pa-cute) Well.. (english syempre para wag nilang sabihing CHEAP kami) it was derived from two latin words.. (TIME OUT! OA yata yun.. ulit ulit..)Well, it simply means stratus as in 'yung 'stratosphere' and peer which means group.
Piolo Pascual: I see, stratos and then peer.. pinag combined.. galeng (plastik)
Zsa Zsa Padilla: So bakit naman stratuspeer? Dahil ba mahilig kayo sa matataas na lugar? Tee-hee-hee-hee (canned laughter kasi corny ng joke n'ya)
Ronel: Wala lang (tagalog mode na. I'm sure kasi sa kaba magtatagalog na din ako at this point), kasi yung songs namin parang light and easy.. so parang sa gaang - it floats.. ayun, parang stratus clouds.
Zsa Zsa Padilla: Wow naman (hahampasin ako ng konte, as if close din kami) ang lalim pala ng name n'yo no? It's very.. uhmm.. subliminal!
Cid: (mapapailing....)

Nga pala, bago ko ituloy.. si Cid ang ambisyoso naming bokalista. Bakit s'ya ang bokalista? Bukod sa nabobokal na s'ya, s'ya na kasi ang nakagisnang bokalista. Pilitin ko man eh wala na kong maisip pang dahilan bakit s'ya dapat ang maging vocalist. Sabihin na nating napaka 'traditional' ng banda namin.. na since 'yun na ang nakagisnan.. FINE. Yun na yun. Forever and ever.. amen.

As for our name stratuspeer, ilang beses na rin bang napag usapan na palitan na ang name ng band namin. Heto ang list ng naisip naming mga pangalan:

neocolloids (inspired sa bandang neo colours)
poorbandflow (poor kami, banda kami, sakto di ba?)
the unknown (inalis dahil baka 'eto talaga kalabasan namin)
acousticists (ako nakaisip nito. At ilang taon ko na 'yung pinagsisihan)
urbanda (inspired sa bandang urbandub)
poorbandub (see no. 2 and no. 5)
speedoflight (eto yung recent lang. Cool naman diba? DI BA??)
Cid and company (napaka unselfish mo Cid..)

Dami no? Pero despite all of those names.. stratuspeer pa din ang nanaig. How traditional..

Speaking of traditional, kung mapapansin n'yo sa huling parte ng interview namin sa ASAP (yeah,right.. in my dreams..) napailing si Cid after sabihin ni Zsa Zsa na subliminal ang name na stratuspeer. Kasi sa totoo lang, iisa lang din ang reason bakit yan pa din ang name namin. You guessed it right. YUN NA ANG NAKAGISNAN. Baka raw kasi pag sumikat kami (DUH!) di na kami makilala ng mga classmates namin nung high school (as if sila lang ang target audience namin). Secondly, as if naman sisikat pa kami.. (teka, syempre naman sisikat kami.. dahil kung hinde, uhm.. kung hinde.. iiyak kami at magdadabog).

Nasabi ko kanina na kaya si Cid ang vocalist e dahil yun na ang nakagisnan. Tama yun pero I'm not complaining. Kasi positive akong tao (yeah, right) at iniisip ko na lang na di bale ng si Cid ang vocalist wag lang si Edward.

Si Edward naman ang bass guitarist namin. Kaya nasabi kong happy nako na si Cid na lang ang kumanta kesa Edward.. well, wait til you hear him speak. Isa po syang German. Hindi German Moreno, ha.. German talaga! As in Aleman. Pag nagsalita na po 'to DYOSKOPO.. kukunot ang noo mo at mapapabili ka talaga ng tagalog-german dictionary sa National Bookstore. Atleast meron kaming attraction di ba? Hindi kami all-Filipino band, naks.. thanks Edward ha, SPRAKENHEITEN!

Lastly, speaking of attraction sa banda.. meron pa kaming isang sideshow. Si Christian, 'yung drummer namin. In fairness.. wala akong masabi sa galing nitong si Christian. Malupet talaga. Di ako bias ah! Talagang magaling syang mag drums. Pero kung gaano naman kalaki ang paghanga ko sa kanya e ganun din kalaki ang ilong nitong taong 'to.. kaya minsan sa studio madalas e kinakapos kami sa hangin, mabilis kaming hingalin. Napagalaman namin na dahil itong si Christian pala nakukuha nya yung 45% ng oxygen sa studio. Eh kulob pa naman dun.. kaya ayun, request namin sa kanya, isang butas ng ilong lang muna gamitin n'yang panghinga pag nag pa practice kami.

And now the continuation of the ASAP exclusive interview:
Ang nakaraan: Cid: (mapapailing....)

Zsa Zsa Padilla: Oh , bakit ka napapailing?
Cid: Wala naman kasing subliminal sa name ng banda namin eh.. (pabalang na sasagot)
Piolo Pascual: *gasp*
Christian: *hithit sa ilong*
Ronel: Pare, maghulus-dili ka.. (hahawakan sa braso si Cid)
Cid: Sumusobra na 'to pre eh.. (nanlalaki na ang mga mata)
Piolo Pascual: (haharang) Pare, that's enough.. you're scaring Zsa Zsa.. (titingin kay direk) commercial break tayo, direk!
(Lalo pang lumalala ang tension)
Cid: Wag nyo ko aawatin, pare..
Zsa Zsa Padilla: Nooooooooo.. (umiiyak na sya sa likod ni Piolo)
Piolo Pascual: What's your goddamn problem ba, pare? (galit na sya pero pa-cute pa din ang mukha)
Edward: Tuh-ma nuh Schzid, nuhtataquot nuh schzi Ziah-ziah!! (titgil ang lahat)
(APPLAUSE!!!)
(Lalabas galing sa likod si Carlos Agassi na nakasulot ng helmet at syempre labas ang abs)
Carlos Agassi: Edward, isa kang.. VICTIIIMMM!!

(Mag eembrace ang lahat.. magtatawanan at ako ay magigising sa katotohanan.. na wala ako sa ASAP, na hindi kami sikat, na di kami close nina Piolo at Zsa Zsa, na wala akong abs katulad nung kay Carlos Agassi..)

The Late Netopia of British Drifter

2006-05-22T07:46:00.000+08:00

Totoo ba ito?!? I'm not late for today.. dumating ako 5:59.. yahoo! 1 minute before time, ang aga di ba? Anyways, sabi ko naman sa inyo at sa sarili ko gugulpihin ko 'yung immortal enemy ko di ba? So ayan! Talo s'ya sa first round.. so 90 rounds na lang. Bawal na kasi ako ma late hanggang end ng June so ipanalangin n'yo ko, 90 days pa! Anak ng tupa talaga..

Right now (as usual) wala na naman akong ginagawa. Tapos ko na gawin lahat ng emails ko so nagmistulang Netopia na naman ang production room. Kulang na lang may sisigaw na "Time na yang #23!", tapos may sasagot na "Mag-eextend pa, kuya!..". Nakakatawa talaga 'tong work na 'to eh.. talaga bang ganun na lang kayaman ang mga taga-UK para pasahurin kami habang nagfe-friendster? UK account kasi ang hina handle ko dito.. kaya buti na lang email support at hindi voice.. kasi pag nagkataon malamang mapuputukan ako ng ugat kakintindi sa super maximum slang ng mga british na 'yan. 'Yun ngang Harry Potter kalahati yata ng dialogues dun tumatango na lang ako kahit di ko naiintindihan eh.. sobrang slang.. kumbaga sa libro, ine enjoy ko na lang 'yung makukulay na drawings para mas maintindihan ang context ng libro. Visual kasi akong tao. Hmm.. di rin.. meron din naman akong ear for music ah, so pwede din ako sa audio. SYET, nawawalan na ng direction 'tong entry na 'to ah..

Come to think of it, ako ba may direction? Ikaw, alam mo na ba saan ka talaga pupunta? Ako kasi, nakakahiya man aminin, pero I'm still a loose cannon. Lost bullet. Walang definite destination. Drifter. Nagpapaagos lang sa stream of life. I know I'm going forward pero still nowhere. Wala kasi akong compass. Kung meron man, paano ba gumamit 'nun? Kaya siguro lagi ako naliligaw, eh. Ah well, lagi ko kasing sinasabi sa sarili ko na HAPPINESS lagi ang unang una sa listahan ko. Kung saan ako masaya, 'dun ako. Kung saan man 'yun. Like now, I'm happy just browsing my day away.. pero no worries my friend, kasi I don't have plans of browsing my LIFE away.. peace out!

Red Blog Cells

2006-05-21T14:48:00.000+08:00

Saktong 15 minutes na lang uwian na naman! Todo na talaga 'to.. first day ko pa lang mag blog pero naka ilang posts na ba ko? Hanep talaga.. ibang klase, natapos lang ang araw ko ng ganito-ganito lang.. parang pumasok lang ako para gumawa ng blog at mag post. Kunwari ayoko ko pa eh no..

Na realize ko na na-miss ko rin pala magsulat, err, in this case, magtype.. pero just the same pouring my mind unto something, like in this case, sa blog na'to. To be frank about it, duda ako na mapapanindigan ko 'tong blog na 'to pero I'll do my best, madami naman pwede ikwento at sobrang dami kong insights about things. Maraming tao na pwede kong pagdedikeytan (hayup sa tagalog ah) . Putcha! It's payback time! Pwede ko rin 'tong gawing review centre ng kung anu-ano.. films, songs, albums, bands at mga showbiz chika (APIR!).

Bakit kasi ngayon ko lang naisip magsimula mag blog.. sayang. Come to think of it, paano ba naman dito lang naman sa job ko ngayon posible mag access sa internet ng WALANG LIMIT. Kasi nga 'yun yung job description ko mismo - mag internet. Naaalala ko yung ibang mga experiences ko dati na sobrang blurry na sa isip ko (di kasi palakain ng gulay eh), parang old photograph.. di ko na ma restore talaga, so sayang, di ko na s'ya mailalagay dito kasi di na comprehensive. Pero it's better late than pregnant, este, than never. Ngayon atleast I can file ang kung anu-ano pang abubot sa buhay ko. Di naman kasi ganun ka colorful 'yung life ko eh, pero kumukutikutitap! I prefer it that way.. simple pero rock.

So just stay tuned sa channel na 'to.. 'coz it's almost time to go. JUST LIKE THAT. So 'til next time (bukas lang 'yun eh, sana di na 'ko late).. sabay sabay.. WALANG TULUGAAAAN!

Talentado

2006-05-21T12:29:00.000+08:00

Di lang talaga obvious pero may talent ako. Opo, meron talaga. Di nga.. meron nga.. Isa pang kontra mananakit na'ko ng tao. Seriously, ewan ko sa isang average na tao kung kaya din nilang gumawa ng kanta within 5 min o LESS. Opo, 5 minutes or lesser pa.. teka, bakit ba kailangan ko pa ba sobrang pilitin kayong maniwala? Ah well, ibig sabihin 'nun di s'ya madaling paniwalaan.. meaning di s'ya ordinaryong talent. NICE ONE. You see, marami din kasi akong mga bagay na di kayang gawin.. like lumangoy o mag bike ng dire-diretso at lumiko ng perfect U-turn. Okay lang sa'kin di ko kayang gawin 'yung mga yun.. you can't have everything. Pero there are things I'd like to keep.. like my other so called talent.

Marami na 'kong nasulat na kanta simula 'nung natuto akong maggitara.. mga 1st year high school pa ko 'nun. Dalawang chords lang alam ko pero sige pa rin ako sa pagbira ng mga kanta sa song hits. Nahilig ako sa Beatles 'nun kaya ayun! Di ko tinantanan at it didn't take long bago ko natutunan maggitara and eventually did compositions.

I write songs madalas kung gloomy ako or 'yung day mismo 'yung gloomy. Kung 'yung iba nakakapagsulat ng kanta kapag masaya sila o inspired dahil may masayang nangyari sa life nila.. ako the total opposite, siguro kasi konti lang happy moments sa buhay ko.. SOBRA, di naman. Mas gusto ko lang 'yung melancholic. 'Yung malungkot at depressive. I dunno why pero ganun talaga ko eh, more on the bluer side. Kapag umuulan pa lalo sa labas tapos broken hearted ako, or meron akong gustong girl na kinasusuklaman ako.. AYUN! Siguradong isang obra na naman ang ipapanganak after afew minutes (obra talaga e no..).

Walang pinipili ang artistic juices ko, may sarili kasing utak.. they just boil anytime! Minsan sa jeep pag papasok sa office or school (dati) madalas akong mag hum ng tono sa isip ko. Parang baliw e no, NO, I'm not hearing things.. baliw na ko 'nun.. it's more like I have this melody sa isip ko na nabubuo unti-unti.. well, parang weird talaga pero 'yun 'yung mga times na I'll rush home quickly grab my guitar ang strum the melodies out of my head. It's like a 'moment' kasi e.. 'yung tipong pag nakatulog ako baka mawala na 'yung tono (or 'yung moment) for good.. so hanggat kaya kong ireserve I'm putting it into music. Hanep diba? I think I'm gifted pag dating sa field na yan.. di naman sa nagbubuhat ako ng sofa (di silya, magaan pa yun e) pero I think konti lang ang nakakagawa nun.. atleast I know of.

I compose songs virtually anywhere and about ANYTHING. Kahit sa CR nakakagawa ako ng tono sa isip.. yun nga lang madalas ang baho nung tono (no wonder). Saka kaya nga nanghiram ako ng recorder sa kabanda ko para magamit ko everytime I have the artistic itch to do songs. What i do is i put the recorder sa harap ko tapos i have my guitar tapos AYUN! I'll sing with random topics with random chords.. impromptu. It sound weird pero it is actually effective! Ilang songs na ba ang na rip off ko galing sa mga blabbermouthing ko sa recorder na yun.. kasi in the process of recording, di ka naman aware sa kung saan mapapadpad yung song mo, saka yung tono, you're not sure saan papunta.. may element of surprise, maliliwanagan ka na lang (in my case matatawa at the same time) kapag nag playback ka na.. ang saya!

Lalo na 'yung time ng eraseheads.. swak na swak ang mga catchy melodies nila. Sabi ko sa sarili ko "Ito na ang tipo ng music na gusto kong gawin". And that's what happened. One time nag bakasyon kami sa Pampanga, I brought my guitar saka isang malaking record book. Doon ako nagsulat ng sandamakmak na kanta. Lagi ako 'dun sa swing na nakasabit sa mangoe tree.. napaka peaceful. Talagang inspiring magsulat. Kaya ayun! Instant pang isang album yata nasulat kong songs 'dun. Eraserheads inspired at may konteng ibang influences din.. pero astig pa rin ang dating. Kaya abangan n'yo ang banda ko.. then sabihin n'yo kung I suck o masasabi mo na lang sa sarili mo na "Syet.. kaboses ni Ely 'yung Ronel..", opo, ka boses ko nga si Ely Buendia, di nga... seriously, walang biro.. peksman!

My Immortal Enemy

2006-05-21T11:22:00.000+08:00

I've been working sa call centers mula pa 'nung year 2000 and I can say I am pretty much used to na sa gawaing pang call center. At kung paano ko kaaalam kung ano strengths ko, ganun ko din kaalam ang weakness ko. As far as I can remember iisa lang talaga ang naging mortal enemy ko sa bawat trabahong napasukan ko.. tar-di-ness. In laidman's term.. ang pagiging LATE.

I've been battling with this OH SO POWERFUL entity ever since the world begun. Sa school, noon, I still remember ang mga style na ginagawa nila para magising ako on-time:

Tapik ng konte sa braso o sa kahit anong exposed part ng katawan (1st stage)
Hihilahin ang kumot ko sa kalamigan ng madaling araw. Syempre para akong bacon na nag-shrink
The classic 'mala-halimaw' na pag uga sa buo mong katawan
Iipitin 'yung ilong ko tapos magigising na lang akong kapos sa oxygen.. na parang umahon sa pool
At ang finale.. kapag nagawa na ang lahat ng nabanggit e matiwasay pa rin akong natutulog, bigla na lang.. KA-POW!!

Masyado ng brutal kung ieelaborate ko pa 'yung last part pero one thing for sure.. gising na gising na ko after 'nun. Minsan nga naiisip ko kailangan pa bang umabot sa marahas na pamamaraan ang lahat? Pwede naman akong magising na lang agad sa unang tapik pa lang di ba? Masyado kasi akong oily matulog.. parang mantika.

Kahit nga alarm sa cellphone wa epek sa'kin. Minsan magigising na lang akong nasa ibabaw ko 'yung cellphone ko 30 minutes after the (supposedly) alarm time. SYET DI NA NAMAN NAG-ALARM?!? Tapos iche check ko 'yung cellphone ko, hmm.. wala na 'yung alarm icon so meaning nag-alarm 'yung cellphone.. pinatay ko lang. Di ko alam kung nag-iisleepwalk ako pero madalas ganun ang senaryo, magigising akong patay na ang alarm. Dumating pa nga sa point na pinagbintangan ko kapatid ko na baka pinapatay n'ya yung cellphone kasi naiingayan s'ya without waking me up. Pero I think mas malapit sa reality na ako talaga ang culprit. Gusto ko nga mag iwan ng 24 hrs na video camera sa room para magkaalaman na talaga kung ako nga ang may sala.. pero wag na lang. Unang una, mahal ang videocam, pangalawa, para saan pa? E di naman ako umaapila ah.. AKO NA ANG MAY SALA!!! Fine.

Kaya kanina, ayun! Taxi na naman ako.. namputcha talaga.. gastos ang maging late! Kinausap ako ng supervisor ko ngayon na isang late na lang terminated na ko.. ang saya diba? Kakaumpisa pa lang ng blog e, sisante na agad. Babye na din sa blog kung ganun.. e dito lang naman ako sa office nakakapag internet galore. So kailangan ko munang magpakabait.. humanda ka tardiness o kahit ano pang alter ego mo.. magtutuos tayo.

Dream Job

2006-05-21T09:59:00.000+08:00

Nung bata pa 'ko madalas akong tanungin kung ano gusto kong maging paglaki ko, madali lang sumagot dati kasi simple lang ang utak ng bata.. lahat posible. Kaya sagot ko lagi kundi astronaut, gusto ko ding maging superhero (as if naman trabaho 'yun). Sayang, kung talagang may job opening for superheroes malamang nag apply na din ako.. ano nga ba superpower ko? WHO CARES? E di bibili na lang ako sa Recto ng certificate na magpapatunay na may powers nga ko (by that time kasi I'm sure available na din yun sa Recto 'yun).

Anyways, back to reality (sucks..) teka, i take it back.. (unsucks..) kasi kahit walang opening for superheroes, nakuha ko naman ang dream job ko. Nope, di ako computer god like Bill Gates at lalong di ako presidente tulad ni Gloria.. ibang level na yun.. remember tao lang ako, not superhuman. Isa lang naman akong Email Support Representative.

Tama, EMAIL.. so i said goodbye sa irrate callers LONG time ago.. ayoko ng makinig sa mga walanghiyang foreigners.. na yuyurakan lamang ang dangal nating mga pinoy (naluluha ako habang tinatayp ko 'to). Isa lang masasabi ko sa kanila.. Pakshet sila lahat. Ah well, quits na naman kami ng fate eh, after years of being a call center slave.. I finally landed here sa email support. Let me describe this job in three words. PETIKS... so far.

Ngayon lang ako naka experience ng ganitong petiks sa tanang buhay kong nagpapaalipin sa kung saan saang companies. Biruin mo, sa sobrang petiks may luxury pa ko na makagawa ng blog. Ang pasok ko dito is 6am til 3pmpero ano? 8:30am pa lang wala ng trabaho! Literal na wala ka ng gagawin kundi lunurin ang sarili mo sa internet. Magbrowse ka hanggang dumugo ilong mo. 'Yun na yung pinaka "stressful" na part ng job na 'to..

Well, wala na ko mahihiling pa, indeed, ito 'yung dream job ko (alam mo ng pa ending na kasi nasabi na 'yung title, eh).. so siguro naiimagine mo na gaano ako kasipag no? Ngayon lang ulit ako naexpose sa internet ng ganito.. I correct myself, OVEREXPOSED pala. Dress down din pala dito (hindi baba lahat ng damit ibig sabihin 'nun ok?), pwede pa magpatugtog ng mp3 o kahit ano pang music gadget na pwede mo dalhin (i doubt kung pwede karaoke). IT'S HEAVEN! Sana lang makapagstay pa ko dito ng matagal.. bakit kamo? Kasi namumuro na ko sa lates eh.. kanina nga lang 3rd late ko na for this month.. hayup talaga sa kamalasan.. pero ibang topic na lang 'yung malas subject na yan.. basta as of now, I'll enjoy what I have. Cheers!

Ribbon Cutting (a tragic play)

2006-05-21T09:24:00.000+08:00

Unang post ko 'to. Hanep! Dati kahit diary di ako maka maintain ng isang linggo tinatamad na agad ako, pero this is it! Isang attempt sa paggawa ng online diary! Mabuhay si Ronel! Hehehe.. so what's there to write? About love? About life? About music? Putcha, dapat maganda ang buwena manong topic.. kasi kung panget, parang karinderya, sigurado lalangawin!

Hmm.. since ito ang first blog entry ko, may I welcome you to my blog's ribbon cutting!

(POOF! - laglagan ang mga confetti/bacground music Let'sGet Loud) (papasok sina Mark Herras, Jennilyn Mercado at ang buong tropa ng Gigsters para sa dance number/ang finale bubuhatin ni Mark si Jennilyn then ihahagis sa crowd and then.. POOF! Laglagan ulit ng confetti habang pinagpapasa-pasahan si Jennilyn ng mga tao na mistulang beach ball)

Papasok si German Moreno from backstage. HELLO MGA KAIBIGAN!!! WALAAAAAANG TULUGAAAAN!!! (hiyawan ang mga tao.. sa asar) "Salamat sa pagdalo n'yo sa pilot episode ng ultraelectromagneticblog, punong puno tayo ng surpresa at.." POOF! (Bago pa matapos ni German ang sasabihin n'ya isang bote ng Coke Litro ang lupimad sa ulo n'ya.. K.O.). Merong tulugan.

(Silence) Spotlight lang sa nakahandusay na katawan ni German Moreno. Nakatitig ang lahat. Nakabuka ang bibig. Kuliglig lang ang ingay (Aside from sa sigaw ni Jennilyn habang hinahagis.. opo, on going pa rin ang pag bounce around n'ya). Biglang papasok ang isang makabagbag damdaming tugtugin.. "..di kita malilimutan, hindi kita pababayaan.. sanggol sa sinapupunan..." Yuyuko ang lahat. Makikiramay. It seems na nauwi sa isang trahedya ang ribbon cutting na ito..

POOF! Biglang napuno ng usok ang entablado.. (ubo lang ang maririnig na ingay at ang aray ni Jennilyn na inaapak apakan na lang sa ngayon). Napawi ang usok. NAGLAHO SI GERMAN MORENO! Palakpakan ang mga tao. Nasaan na ba s'ya?

Mula sa taas ng stage ay biglang lumabas si German with cord at naka butterfly wings (mala-Regine Velasquez). Lalong nagwala sa kasiyahan ang mga tao. Dala dala ni German ang isang malaking gunting.. bumaba ito sa stage pero bago pa s'ya makaapak sa stage, isa na namang bote ng San Mig Light ang lumipad kung saan papunta sa ulo n'ya. Inilagan lamang ito ni German (Mala-matrix) at sabay split. Palakpakan ulit ang crowd. Itataas ni German ang gunting at sisigaw ng "I am the powerrr!!!.." Kukulog at kikidlat. Biglang mamatay ang mga ilaw.

Sigawan ang mga tao(yung iba dahil naagawan ng cell phone). At pagbukas ng ilaw, nasa tabi na ni German si Nora Aunor! Nakaputi si Nora na parang si Flor Contempacion na bibitayin. Nakaluhod si Nora. Nakapikit.. at.. at.. naka-ribbon?! (papasok ang song na bagong bayani) Kakanta si Nora habang nakaluhod. Lahat ay mamamangha sa bawat linya ng kantang ito. Isa isang lalabas ang mga artista mula sa backstage at papalibot kay Nora. Una si Rudy Fernandez, tapos si Cesar Montano, then si Jaime Fabregas at lastly.. si Baldo Marro.

Sa huling chorus ng kanta hawak kamay ang lahat at kakanta ng bagong bayani. Sina Mark Herras, Jennilyn at German ay pupwesto sa likod ni Nora habang nakaluhod pa din ito. Iaangat ni Mark ang buhok ni Nora. Hahatakin ni Jennilyn ang ribbon ni Nora. At lastly, gugupitin ni German ang ribbon! Sobrang saya ng crowd! Ribbon Cutting is finally over!

Nagkalat ang confetti kahit saan. Background music is "We are the Champions". Tinalo pa yung ingay at gulo pag nananalo ang Ginebra sa Ultra. At bigla na lang.. POOF! Everyone became a Koko Crunch!..

(Lights out.. music fade out..) Bow.